بنابراين ، يأس از رحمت و مغفرت چنين پروردگار رئوف و مهربانى بسيار نكوهيده است و در حدّ كفر مىباشد . از اين رو قاطعانه مىتوان گفت : هرچه گناه ، بزرگ و فراوان باشد ، رحمت و عفو خداوند از آن گناه بزرگ‌تر است و خداى تبارك و تعالى وعدهء حتمى داده است كه گناه را مىبخشايد . قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَة اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ « 1 » بگو : اى بندگان من كه بر خويشتن زياده روى روا داشته‌ايد ، از رحمت خدا نوميد مگرديد ، بىترديد خداوند همهء گناهان را مىآمرزد ، كه او خود آمرزندهء مهربان است . بنابر اين اگر به راستى دل آدمى شكست و تلاطم درونى پيدا كرد ، سر به زير و خجالت‌زدهء از خداوند شد ، خداوند متعال نيز حتماً توبهء او را قبول مىكند . يأس و نااميدى از رحمت خداوند ، گناهى برابر با گناه كفر دارد و از اين‌رو مسلمان ، آن هم شيعه ، معنا ندارد از رحمت خداوند مأيوس باشد : وَ لا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُون « 2 » و از فرج و رحمت خدا نوميد نشويد ، كه جز كافران از رحمت خدا نوميد نگردند . يأس از رحمت و مغفرت پروردگار متعال معنا نداشته و هرچه گناهان بزرگ و فراوان باشد ، مغفرت خداوند سبحان از آن گناهان بيشتر است و به يقين ، گناهان بندهء خويش را مىآمرزد :

--> ( 1 ) . زمر / 53 ( 2 ) . يوسف / 87